هفته نامه طنین قائنات -> گفتگو با پریموث استرانکار سرمربی تیم ملی دوچرخه‌سواری کوهستان ایران دوچرخه‌سواران ایران آماده تغییر و بهترشدن هستند قاينات شرايط اوليه براي پيشرفت دردوچرخه‌سواری کوهستان را دارد
جدیدترین
تبلیغ در طنین



di-7BJR گفتگو  با پریموث استرانکار سرمربی تیم ملی دوچرخه‌سواری کوهستان ایران دوچرخه‌سواران ایران آماده تغییر و بهترشدن هستند  قاينات شرايط اوليه براي پيشرفت دردوچرخه‌سواری کوهستان را دارد

این هفته پریموث استارنکار سرمربی تیم ملی دوچرخه‌سواری کوهستان ایران سفری به قاین با برنامه‌ها و ملاقات‌های متعددی داشت. به بهانه این سفر درصدد گفتگویی با وی برآمدیم. آن‌چه در ادامه می‌آید مصاحبه‌ای با وی است. لازم می‌دانیم از آقای اسحاق شجری روابط عمومی هیئت دوچرخه‌سواری استان بابت فراهم‌نمودن زمینه این مصاحبه سپاس داشته باشیم.

آقای استرانکار لطفاً خود را معرفی بفرمایید؟
پريموث استرانکار اهل کشور اسلواني هستم. 43 سال و متأهل و دارای یک فرزند هستم. لیسانس تربیت‌بدنی دارم.

چطور وارد ورزش دوچرخه‌سواری شدید؟
در مدت تحصیل آموزش مربیگری را گذراندم. از سال 1992 با رشته دوچرخه‌سواري کوهستان آشنا شدم. با همان برخورد اول عاشق دوچرخه‌سواري کوهستان شدم و فهميدم براي اين رشته ساخته شدم و پس از آن شروع به کار و برنامه‌ريزي و تمرين بيشتر کردم.

سیر پیشرفت شما در دوچرخه‌سواری چگونه بود؟
در سال 1997 قهرمان کشورم در رشته کراکانتري و دانهيل شدم و بعد از آن سعي کردم بيشترين تمرکز خود را در رشته کراس کانتري بگذارم، زیرا موارد خاص و ويژه‌ای برای رقابت‌هاي پيشرفته وجود دارند که من آن‌ها را بلد بودم. از آن زمان شروع به پيشرفت کردم. 5 بار قهرمان در رشته کانتري شدم. در تمام مدت عضو تيم ملي دوچرخه‌سواري اسلوانی بودم و در مسابقات قهرماني جهان و جام وردکاپ مرتب شرکت داشتم. در سال 1996 براي اولين رشته، کراس کانتري دوچرخه‌سواری در بازي المپيک آتلانتاي آمريکا وارد شد. بعد از المپيک مسابقات جهاني مون که در کرنز استراليا برگزار شد، شرکت کرديم. المپیک بعد در سیدنی استرالیا بود. وقتي که استراليا بودم يک تی‌شرت در  مغازه‌ای ديدم، که تبليغ بازي‌هاي سيدني بود. تيشرت را خريدم و الان باور دارم زماني که که خريدم و تصميم گرفتم در بازي‌هاي المپيک 2000 سیدنی شرکت کنم و از آن لحظه هر فعالیتي در ورزش مي‌کردم، فقط با هدف رسيدن به قهرمانی در المپیک سيدني بود.  اين تصميمي هست که هر شخصي نياز دارد که بگيرد اگه مي‌خواهد به هدفش برسد. من در المپيک به هدفم رسيدم و مأموريتم کامل شده بود.

 بعد از آن چه کردید؟
بعد از يک سال من دوچرخه‌سواري را به علت مشکل قلبي به مدت 2 سال کنار گذاشتم. اما من انرژی و انگیز ه داشتم و اگر يک هدف مشخص داشته باشيد، دیر یا زود به مسیر اصلی برمی‌گردید. در سال 2004 از فدراسيون اسلواني براي مربيگري تيم اسلواني دعوت‌نامه به دستم رسید.  اول با خودم مي‌گفتم من توانايي انجام اين کار را ندارم. اولين شانسم را امتحان کردم و با چالش رودرو شدم و گفتم بله من مي‌توانم. ولي در اول اعتماد به نفس کافي را نداشتم، ولي بعد متوجه شدم که من بهترين تصميم را گرفتم و اين خود واقعي من است. دو بار قهرمان جهان شديم با خانم تانيا ژاکل. سال 2006 خانم تانيا ژاکل قهرمان جهان شد. براي بار اول در رده جوانان مسابقه داد. در شهر روتووارا در نيوزلند، براي بار دوم در وايل ديسولا در کشور ايتاليا در رده سني 23 سال، در سال 2008 از سمت مربي تيم ملي کنار رفتم. این خواسته خودم بود و براي 4 سال بعدي مربیگری نکردم. زیرا من برنامه دیگری داشتم. تيم کوهستان Uci را تشکيل دادم. ما در مسابقات حرفه‌اي و جام‌هاي جهاني در سرتاسر دنيا مسابقه مي‌داديم. وقتي اين برنامه به علت کمبود بودجه تمام شد، من به  کشور لاتويا رفتم و آن‌جا مربيگري تيم دوچرخه‌سواري کوهستان Uci را برعهده گرفتم. از سال 2005 من مشغول فروش دوچرخه در اسلواني هستم. يک مغازه در اسلواني دارم و هم‌چنين توزيع‌کننده دوچرخه هستم. من هنوز اين مغازه را دارم. الان مغازه توسط دوستانم اداره مي‌شود. چون اکثر موقع‌ها من ايران هستم. کنترل مغازه از راه دور سخت است و من از نوک سرم تا پایم غرق دوچرخه‌سواري هستم. در تمام موارد وقف دوچرخه هستم. هم‌چنين با شرکت اوربيا در زمینه بهبود بخشيدن به چرخ‌ها، همکاري مي‌کنم. من به آن‌ها ايده و نظر می‌دهم.

چگونه به ایران آمده و سرمربی تیم ملی ایران شدید؟
من از ماه ژانويه 2016 در ايران هستم و الان تقريباً 8 ماه  است، در ايران هستم. من با يک دوست به‌نام مهدي رهنما در اسلواني آشنا شدم. وی يک دانهيلر ايراني خوب بود و اولين نفري بود که از کشور براي مسابقه در گرايش دانهيل مسابقات خارج از کشور دعوت شد. مهدي رهنما 5 سال در اسلواني زندگي کرد. به مغازه من آمد و با هم دوست شديم. وی با تيم ملي ايران به خصوص در رشته دانهیل کار مي‌کرد. در رابطه با مربيگري خیلی با هم صحبت مي‌کرديم. ما مثل دو دوست با هم بودیم. بعد من فهمیدم که فدراسيون ايران به يک مربي نياز دارد. رهنما من را معرفي کرد و بعد من به ايران آمدم. بعد از دیدار با مسئولين ايران، با مربيگري من براي تيم ملي دوچرخه‌سواري کوهستان موافقت شد.

علت و انگیزه شما از قبول این سمت آن هم در ایران چه بود؟
دليل اصلي آمدن من به ايران اين است که پيشرفت دوچرخه‌سواري کوهستان ايران را ببينم. منظره‌ها و طبيعت راه‌ها و پيست‌ها را ببينم و هم‌چنين ابزار و امکانات را بررسی کنم. دليل دومم اين هست که با مردم مختلف که در زمينه دوچرخه‌سواري کوهستان فعاليت مي‌کنند، آشنا شوم و با آن‌ها با استفاده از ايميل يا تلفن ارتباط داشته باشيم و ببينم با هم چه راهکارهایی برای پشبرد دوچرخه‌سواری کوهستان، می‌توانیم، پيدا کنيم و آن را به بالاتر از مرحله‌اي که هست ارتقا دهیم.

اصولاً از نظر شما دوچرخه‌سواری کوهستان چگونه رشته‌ای است که سبب شد شما جذب آن شوید؟
دوچرخه‌سواري کوهستان ورزشی سالم و زيبایی است چون در طبيعت انجام می‌شود و براي بدن و روان بسيار سودمند است. با استفاده از اين ورزش می‌توانیم دوستان جديد پيدا کنيم و روابط اجتماعي خود را افزايش دهیم. در اين رشته تمرين و تلاش جدي هست و ما در اين رشته به‌طور جدي جهت به‌دست آوردن نتايج دلخواه رقابت می‌کنيم. ولي در ابتدا باید دوچرخه‌سواري کوهستان را در بين مردم گسترش دهيم و به آن‌ها لذت‌بردن از دوچرخه‌سواري را نشان دهیم و بعد مي‌توانيم به اهداف بالاتري فکر کنيم. به‌خاطر اين‌که همه ما يکسان نيستيم و همه ما رقابت را دوست نداريم. اما  همه ما لذت‌بردن در طبيعت و استفاده از طبيعت را دوست داريم.
اگر من بخواهم دوچرخه‌سواران را براساس معيار و نظر خودم بيان کنم، اهداف من خيلي بالا هست.

وضعیت این رشته در ایران و قاینات را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
من حرکت‌هايي را در بچه‌ها مي‌بينيم و هم‌چنين مسئوليني نیز هستند که به اين موضوع اهميت مي‌دهند. دوچرخه‌سواران آماده تغییر و بهترشدن هستند و اين يک جنبه مثبت داستان است. البته دوچرخه‌سواران الان هم آماده هستند. اما اگر مي‌خواهند در مرحله بالاتر و جدی‌تر رقابت کنند، بايد خيلي فعالیت‌شان را بالاتر کنند و هم‌چنين بايد شيوه زندگي‌شان را مثل يک دوچرخه‌سوار کرده و خيلي بايد تلاش کنند. وقتي هدف داشته باشي اين يک مسئله مثبت است، چون به خودت مي‌گویی من باز هم مي‌توانم رشد کنم و ديد من به اين مسئله همين است. در بازديد که از قاينات داشتم بايد بگویم که کل ايران تربيت عالي براي دوچرخه‌سواري کوهستان دارد. فقط نياز داريد داخل طبيعت شوید و مسيرها را کشف کنيد. شهرستان قاينات شرايط اوليه براي پيشرفت در اين زمينه (دوچرخه‌سواری) را دارد و در حال حاضر باید بر روي افزايش جمعيت جامعه دوچرخه‌سواران شهرستان کار کنيم.
باید کاری کرد که والدين و بچه‌ها بتوانند از این ورزش بهره بگیرند. دوچرخه‌سواري را به‌صورت سرگرمي استفاده کنند به‌عنوان مثال رفتن به محل کار. مهارت و آمادگی دوچرخه‌سواران قاين هم اکنون خوب است، اما ما هميشه نياز به پيشرفت داريم. زیرا بايد از عملکرد کاري‌مان راضي باشيم و وقتي که به آينده نگاه مي‌کنيم پيشرفت خود را ببينيم. دوچرخه‌سواران بايد مسابقاتي بين خود برگزار کنند. چون با اين روش آن‌ها پيشرفت چشمگير خواهند داشت به اين طريق شما خود را به چالش مي‌کشيد و نقاط ضعف را پيدا مي‌کنيد و اين کليد پيشرفت است.

سخن آخر:
از آقاي حميد علوي رئیس هيئت دوچرخه‌سواري استان خراسان‌جنوبي و نیز از مسئوليني که همکاری و حمايت کردند، به‌خاطر زحماتشان تشکر مي‌کنم.‌



,, , ,

تاريخ 14 سپتامبر 2016      
تعداد بازدید      




منتظر نظر شما هستیم !

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.