هفته نامه طنین قائنات -> شعار روز جهاني ايدز 1396 سلامتی حقی برای همه با اطلاع‌رسانی، پيشگيري، تشخیص زودهنگام، درمان و حمایت از مبتلایان به اچ ‌آ‌ی ‌وی
جدیدترین
تبلیغ در طنین



di-YW10 شعار روز جهاني ايدز 1396  سلامتی حقی برای همه با اطلاع‌رسانی، پيشگيري، تشخیص زودهنگام، درمان و حمایت از مبتلایان به اچ ‌آ‌ی ‌وی

خانواده و نقش آن درپیشگیری از اچ آی وی/ ایدز
در حال حاضر يكي از مهم‌ترين عواملي كه سلامت جامعه را تهديد مي‌كند وجود رفتارهایی است که می‌تواند برای خود فرد و نیز اطرافیان او عواقب ناخوشايندي به‌دنبال داشته باشد. در بحث انتقال ايدز و پيشگيري از آن، رفتارهاي خاصي مورد توجه قرار مي‌گيرند كه در واقع به‌نوعي همان را ه‌هاي اصلي انتقال نيز هستند و عبارتند از:
1- تزريق با سرنگ مشترك
2- رفتارهای جنسي محافظت نشده
3- مصرف مواد مخدر، محرك و الكل
4- داشتن شرکاي جنسي متعدد
مصرف مواد مخدر معمولأ با رفتارهايی همراه است كه احتمال انتقال خطر را افزايش مي‌دهد و عبارتند از:
تزريق با سرنگ مشترك که شايع‌ترين راه انتقال اچ آی وی را در كشور به خود اختصاص داده است.
رابطه جنسي در ازاي دستيابي به مواد مخدر، يكي از نكاتي است كه در زنان بيشتر ديده مي‌شود.
مصرف مواد محرك كه در اكثر مواقع روابط جنسي محافظت نشده را در پي دارد، به‌خصوص اگر به‌صورت گروهي مصرف شوند.
نقش رفتارهای پرخطر جنسی در انتقال اچ آي وي، کاملاً مشخص است. رفتارهای پرخطر جنسی شامل داشتن شرکای جنسی متعدد و یا ارتباط جنسی محافظت نشده است.
رابطه جنسی محافظت نشده به برقراری رابطه بدون استفاده از کاندوم گفته مي‌شود.
نداشتن رابطه جنسي در سنين پايين و به تأخير انداختن شروع ارتباط جنسي، وفاداری به همسر یا شریک جنسی و داشتن تنها یک شریک جنسی، استفاده از کاندوم و درمان بيماري‌هاي آميزشي به‌منظور پيشگيري از انتقال اچ آي وي از طريق جنسي بسيار مهم هستند. توصيه مي‌شود تا افرادي كه رفتارهای پرخطر به‌خصوص رفتارهاي جنسي پرخطر دارند، حتماً براي دريافت آگاهي، مشاوره و آزمايش اچ آی وی به مراكز مشاوره بيماري‌هاي رفتاري مراجعه كنند.

نقش خانواده
خانواده اولين مكاني است كه كودك در آن پرورش مي‌يابد. كودكان علاوه بر اين‌كه يكسري از رفتارها را از والدين به ارث مي‌برند، يك سري از رفتارها را نيز از آنان مي‌آموزند. همه آن‌چه کودکان در محیط خانواده تجربه می‌کنند و از والدین‌شان می‌آموزند، رفتارهاي آنان را شکل می‌دهد. بنابراين خانواده جايگاه مهمي در پیشگیری از بروز رفتارهاي پر‌خطر منجر به ايدز دارد و از ساير عوامل، تأثيرگذارتر است.
انجام رفتارهای پرخطر، ناگهاني و اتفاقي نيست بلكه زمينه‌هاي آن از دوران کودکی شكل گرفته و باعث بروز این رفتارها در نوجوانی و بزرگسالی می‌شود. براي هر رفتار پرخطري كه فرد انجام مي‌دهد، عامل و يا عواملي وجود دارد كه در گذشته ايجاد شده و عدم حل و فصل مناسب آن‌ها باعث تبديل به رفتارهاي پرخطر شده است. در واقع این عوامل به‌صورت غيرمستقيم با رفتارهای پرخطر و انتقال اچ آی وی در ارتباط هستند. براي مثال نوع تشويق‌ها، تنبيه‌ها و رفتارها دركودكي، مي‌تواند آثاري متفاوت در نوجواني و يا بزرگسالي داشته باشد. به‌عنوان مثال پرخاشگري در دوران كودكي مي‌تواند پيش‌بيني كننده رفتارهاي پرخطر بعدي در بزرگسالي باشد. اگر با كودك پرخاشگر درست رفتار شود از بروز رفتارهاي پرخطر بعدي پيشگيري مي‌شود.

عوامل خطرساز
از جمله عوامل خطرساز كه مي‌تواند باعث بروز رفتارهاي پرخطر شود عبارت است از:
• سابقه مصرف مواد مخدر، محرك و الكل حتي مصرف تفريحي آن‌ها
• فضاي خانوادگي پرتنش و آشفته و ناسازگاري والدين با هم يا با فرزندان
• جدايي پدر و مادر
• عدم حمايت يا حمايت ناكافي از فرزندان
• مصرف سيگار در سنين پايين
• خجالت و كم رويي شديد يا خشونت و رفتارهاي پرخاشگرانه
• بعضي از ويژگي‌هاي شخصيتي در نوجوانان مثل هيجان‌خواهي، تنوع‌طلبي يا برخي مشكلات رواني خاص، اختلالات روان‌پزشکی نظير اختلالات بيش فعالي، اختلالات دوقطبي، اختلالات شخصيت
• وضعيت اقتصادي نامناسب خانواده
• نداشتن برنامه‌هاي مناسب براي اوقات فراغت
• شكست و ضعف تحصيلي و يا ترك تحصيل
اين موارد مي‌توانند با بروز رفتارهاي پرخطر و در نتيجه ابتلا به اچ آی وی ارتباط نزديكي داشته باشند.

عوامل محافظت‌كننده
خانواده نقش مهمي در پيشگيري از بزه‌كاري، اعتياد و ابتلاي فرزندان به ايدز دارد. والدين بايد سعي كنند به جاي آن‌كه با ايجاد محدوديت، كنترل، دخالت‌كردن و نصيحت، از رفتارهاي پرخطر آن‌ها پيشگيري كنند، روابط خانوادگي را گرمتر، اختلافات خانوادگي را كمتر و ارتباط با فرزندان را بيشتر نمايند. بعضي شرايط، زمينه رفتارهاي ناسالم را بيشتر مي‌كنند در حالي‌كه بعضي شرايط از بروز چنين رفتارهايي پيشگيري مي‌كنند كه به آن‌ها عوامل محافظت كننده گفته مي‌شود. بسياري از اين عوامل در خانواده وجود دارد. يعني خانواده مانند يك سپر و محافظ مي‌تواند در مقابل انحرافات و آسيب‌هاي اجتماعي از فرزندان خود حمايت کنند. از جمله عوامل محافظ مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:
• پيوندهاي خانوادگي قوي
• نظارت والدين بر رفتار فرزندان و ارتباط آن‌ها با دوستان و همسالان
• تعيين قواعد و قوانين منظم و پايدار
• درگيربودن و مرتبط‌بودن والدين با زندگي فرزندان
• موفقيت تحصيلي
• پيوند قوي با نهادهاي مختلف اجتماعي به‌خصوص مدرسه، مسجد و..
از مهم‌ترين عوامل محافظت‌كننده، پيوندهاي قوي با خانواده، نظارت و سرپرستي صحيح والدين از رفتارهاي فرزندان، وقت‌گذاشتن با فرزندان و ارتباط خوب با آن‌ها است. حمايت خانواده نه تنها در پيشگيري از ايدز مؤثر است، بلكه در افرادي كه با اچ آی وی زندگي مي‌كنند نيز اين حمايت نقش دارد، به‌طوري كه افرادي كه از حمايت خانوادگي خوبي برخوردار هستند، در پیشگیری از انتقال ايدز مسئوليت‌پذيري بيشتري نيز دارند.

كاركردهاي خانواده سالم
داشتن رابطه صميمي و پرمحبت توأم با انضباط با فرزندان، در پيشگيري از رفتارهاي پرخطر مرتبط با اچ آی وی و عفونت‌هاي آميزشي بسيار مؤثر است. غفلت از فرزندان، يكي از انواع بدرفتاري و آزاركودكان و نوجوانان محسوب مي‌شود. فرزنداني كه مورد بي توجهي و غفلت خانواده قرار مي‌گيرند، احتمال زيادي براي انجام رفتارهاي پرخطر منجر شونده به اچ آی وی و عفونت‌هاي آميزشي در آن‌ها وجود دارد. والدين براي پيشگيري از رفتارهاي پرخطر در فرزندان، هم بايد قوانين و اصولي تعيين كنند و هم محبت و صميميت را در ارتباط با آن‌ها از ياد نبرند.
فرزندان به وجود پدر و مادر و ارتباط با آن‌ها نياز دارند. تقويت روابط والدين و فرزندان، با تأمين نيازهاي رواني و ايجاد احساس امنيت، نقش اساسي در سلامت رواني، اجتماعي آن‌ها خواهد داشت. خانواده‌ها مي‌توانند با تأمين نيازهاي رواني فرزندان خود، در كنارتأمين نيازهاي جسمي آن‌ها، تأثير مهمي در پيشگيري از رفتارهاي پرخطر فرزندان خود داشته باشند.
جوانان و نوجواناني كه قادر نيستند به درخواست‌هاي غيرمنطقي و ناسالم يا نامعقول ديگران جواب رد دهند در خطر بالايي براي انجام رفتارهاي پرخطر قرار دارند. والدين مناسب‌ترين الگو براي فرزندان خود به‌منظور برقراري ارتباط با ديگران هستند و مي‌توانند نقش بسيار مهمي در پيشگيري از رفتارهاي پرخطر مرتبط با اچ آی وی و عفونت‌هاي آميزشي در آن‌ها داشته باشند.
والدين به جاي آن‌كه امكانات مادي بيشتري به فرزندان خود بدهند، بايد سعي كنند والدين قوي و توانمندتري براي آن‌ها باشند. به جاي آن‌كه با فراهم‌كردن تمام امكانات و خواسته‌هاي فرزندان خود، بخواهند از رفتارهاي پرخطر آن‌ها پيشگيري كنند، بهتر است وقت بيشتري را با فرزندان خود بگذرانند، با آن‌ها صحبت كنند، محبت خود را بيشتر به آن‌ها ابراز نمايند و احترام بيشتري براي فرزندان خود قائل باشند.
خانوادهايی كه بر رفتارهاي فرزند خود نظارت ندارد يا در مقابل، فرزندان خود را به‌شدت و بيش از حد كنترل مي‌كنند زمينه را براي رشد آسيب‌هاي اجتماعي و رفتارهاي پرخطرآماده مي‌كنند. نظارت، كنترل كردن فرزندان نيست. معمولاً كنترل، بدون اطلاع و به‌صورت نامحسوس است، در حالي‌كه نظارت بسيار روشن و واضح است. والدين بايد به فرزندان خود اطلاع دهند كه رفتارهاي آن‌ها را بررسي خواهند كرد.
تحسين رفتارهاي درست فرزندان باعث رشد و تقويت اعتماد به نفس آن‌ها شده كه اين امر مانع روي آوردن آن‌ها به رفتارهاي پرخطر خواهد شد. والدين مي‌توانند با بالابردن عزت نفس فرزندان، با تشويق به‌موقع در صورت رفتارهاي درست و گوشزد كردن رفتارهاي نادرست، نقش مهمي در پيشگيري از رفتارهاي پرخطر در آن‌ها داشته باشند.
كودك يا نوجواني كه مورد بدرفتاري قرار گرفته باشد بيشتر احتمال دارد كه دچار مشكلات رواني از جمله افسردگي، اضطراب، بي‌اعتمادي و يا اعتماد بيش از حد به ديگران شود. والدين بايد به مشكلات و بيماري‌هاي فرزندان خود توجه نمايند. بد رفتاري و بي توجهي به آن‌ها مي‌تواند باعث مشكلات بزرگتر و جدي‌تري در آينده شود كه زمينه را براي رفتارهاي پرخطر فراهم مي‌نمايد.



,, , ,

تاريخ 13 دسامبر 2017      
تعداد بازدید      




منتظر نظر شما هستیم !

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.