هفته نامه طنین قائنات -> توصیه امام‌‌علی(ع) به «دوری از بدزبانی» و «ورد خیرخواهی»
جدیدترین
تبلیغ در طنین



«عمروبن حَمق خُزاعی» و «حُجربن عَدِی کندی» از بزرگان و شیعیان و دل‌باختگان امام‌علی(ع) بودند و بر این «پیمان محبت»، سر دادند و شهید راه «عشق علی» شدند و هر دو در زمان ستمگری چون معاویه به‌دست عامل ناپاکش «زیادبن عبید» و به‌جهت خود‌داری از دشنام به مولایشان، بلکه به‌جهت اعتراض شدید به سنت زشت «دشنام به علی در مساجد و منابر» شهید گشتند. این دو بزرگوار در جنگ صفین نسبت به‌اهل شام اظهار برائت و بیزاری می‌کردند و آنان را لعن می‌گفتند و دشنام می‌دادند! امام که خبر سخنان آنان را شنید، هر دو را احضار کرد و از این رفتار بازداشت! آنان متعجبانه از نهی امام، پرسیدند: یا امیرالمؤمنین، مگر ما بر حق نیستیم؟ آری، بر حق هستید. مگر آنان بر باطل نیستند؟ آری بر باطلند. پس چرا ما را از دشنام بدانان باز می‌دارید! حضرت فرمود: دوست ندارم شما از کسانی باشید که «لعن، دشنام و بیزاری جستن» ورد زبانشان است! و لکن به‌جای لعن و دشنام و اظهار بیزاری، رفتارهای بد آنان را بیان کنید و سیره و روش زشت‌شان را روشن سازید که این هم تأثیرگذارتر است و جماعت را از آنان دور و به شما نزدیک می‌کند و هم در حجت‌بودن بر آنان و ریشه‌کن‌کردن عذر و توجیه‌شان، رساتر و محکم‌تر است! کاش به‌جای لعن و نفرین و دشنام‌دادن، برایشان دعا کنید و بگویید:«خدایا خون ما و آنان را مریز و بین ما صلح برقرار کن و آنان را از گمراهی به هدایت سوق ده تا نادانشان حق را بشناسد و از ستمگری و تجاوز روی بگرداند»؛ اگر این‌گونه رفتار کنید، هم من دوست‌ می‌دارم و هم برای خودتان بهتر است! حجر و عمرو با اخلاص تمام عرض کردند: ای امیرمؤمنان نصیحتت را می‌پذیریم و تأدیبت را سرلوحه عمل خود می‌سازیم. تولی یعنی «پیرو علی‌شدن» و او را الگو و مقتدا قراردادن. دوستان، سالیانی است این تأدیب امام در جامعه اسلامی ما مورد غفلت اساسی واقع شده و ما از خُلق و خویی که امام‌مان برای‌مان می‌پسندد و بدان سفارش‌مان می‌کند، به‌شدت فاصله گرفته‌ایم. در اجتماع سیاسی «اصولگرا» از «اصلاح‌طلب» تبری می‌جوید و «اصلاح‌طلب» به «اصولگرا» بد‌زبانی می‌کند و هر دو، جمع دیگری را «انحرافی» می‌نامند و دشنام می‌دهند و آن جمع هم، همه را دور از حق و خود را حق محض شمرده و بقیه را به بدزبانی می‌نوازد! صبح و شام در رادیو و تلویزیون، منابر، روزنامه‌ها و سایت‌ها و فضای مجازی به هم می‌تازیم و هم‌دیگر را دشنام می‌دهیم و به خون هم تشنه شده‌ایم و برای رضای خدا و کسب بهشت، هم‌دیگر را متهم می‌کنیم و …، با این‌که هیچ معصومی حقانیت ما و بطلان رقیب‌مان را خبر نداده است! در صحنه خانوادگی و اداری و در جمع‌های دوستانه خم، بهتر از صحنه سیاسی نیستیم! آیا وقت آن نرسیده که با گوش‌سپردن به توصیه مولای‌مان علی(ع)، دل‌ها را به‌هم نزدیک و دستان دعای‌مان را برای هم بلند کنیم و از خدا، همدلی و صفا و صمیمت برای جمع‌مان و آگاهی و هدایت و حق‌پذیری برای رقبای‌مان طلب نماییم:
رَبَنَا اغْفِر لَنا وَ لإخوانِنَا الَّذينَ سَبَقونا بِالإيمانِ وَ لا تَجعَل في‏ قُلوبِنا غِلا لِلَّذينَ آمَنُوا رَبَنا إنَّكَ رَؤفٌ رَحيم
(حشر، آیه10)



,, ,

تاريخ 13 سپتامبر 2017      
تعداد بازدید      




منتظر نظر شما هستیم !

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.